4/3/12

Η ιστορία ενός Βιντέου #1

Όπως ξέρει και η τελευταία νοικοκυρά, έχω ένα κανάλι στο youtube και εκεί αναρτώ βίντεα που έχω φτιάξει. Γιατί το κάνω αυτό; Πέρα από τη ματαιοδοξία που περιλαμβάνει αυτό το εγχείρημα, υπάρχουν και άλλοι λόγοι: Ένας λόγος είναι η καταγραφή κάποιων γεγονότων από μια μη δημοσιογραφική ματιά, που παραμένει βέβαια υποκειμενική. Ένας δεύτερος λόγος είναι να υποκαταστήσω τα τοπικά μέσα ενημέρωσης που παρουσιάζουν πολλές φορές ένα θέμα αποσπασματικά και στη λογική του ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε, αφού έχουν να πάνε και αλλού. Έτσι έχω τη δυνατότητα να καταγράψω ολόκληρες τις εκδηλώσεις ή τα γεγονότα και να τα ανεβάσω στο youtube για όποιον ενδιαφέρεται να τα δει. Και παροτρύνω τον καθένα από εσάς που πηγαίνει σε μια εκδήλωση, σε μια διαδήλωση, σε μια πορεία να κάνει το ίδιο. Μόνο έτσι η αλήθεια των ανθρώπων θα βγει στην επιφάνεια, πάνω από τα ψέμματα των μέσων, των διαμέσων και των παραμέσων. Σε αυτό το πνεύμα, παραθέτω μερικά βίντεα που ανέβασα σχετικά πρόσφατα με ένα μικρό σχολιασμό για καθένα από αυτά.

#1 ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκδήλωση - συζήτηση Καλαμάτα 3/3/2012

Αυτό το βιντεάκι το ανέβασα πριν από λίγο. Πήγα στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έγινε στην αίθουσα της φιλαρμονικής και εκεί συνάντησα αρκετούς φίλους. Να διευκρινίσω ότι δεν είμαι μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ούτε και κάποιας άλλης αριστερής οργάνωσης. Είμαι ανένταχτος και όπως πολλοί άλλοι φίλοι έχουμε την αγωνία μας και τις ελπίδες μας στο χώρο που οριοθετείται στο ευρύτερο φάσμα της αριστεράς, εξαιρουμένου του κυρίου Φώτη, βεβαίως. Στην εκδήλωση μίλησαν ο Λεωνίδας Βατικιώτης (είναι στο ΝΑΡ απ' ότι έμαθα), ο Χρίστος Τουλιάτος (είναι στην ΑΡ.ΑΝ) και ο Γιάννης Σηφακάκης (του ΣΕΚ). Για μένα περισσότερο ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση του Λεωνίδα Βατικιώτη που είχε αρκετά οικονομικά στοιχεία, δοσμένα με απλό τρόπο. Δυστυχώς μόλις είχε ανάψει η συζήτηση και το κοινό άρχισε να τα "χώνει" στους ομιλητές για κάποιες απόψεις που διατυπώθηκαν, η μπαταρία της κάμερας τελείωσε. Άτιμη τεχνολογία!

#2 Εκδήλωση Α' ΕΛΜΕ - ΟΕΚ (Καλαμάτα 17/02/2012)

Έκανε παγωνιά εκείνο το βράδι, μα τα τραγούδια που έπαιζαν τα παιδιά από το μουσικό σχολείο Καλαμάτας μας ζέσταιναν κάπως. Στη παγωνιά του καιρού είχε προστεθεί η αβεβαιότητα για το μέλλον για τους εργαζόμενους των οργανισμών εργατικής κατοικίας και εργατικής εστίας που ξαφνικά έμαθαν ότι οι οργανισμοί στους οποίους δούλευαν καταργούνται! Παράλληλα τα σχολεία απειλούνται με περαιτέρω συγχωνεύσεις - καταργήσεις ενώ μόλις πριν μια βδομάδα ήρθε η τελευταία παρτίδα βιβλίων!