Όσοι γινούν πρωθυπουργοί.

Από την παρασκευή, 4 Νοέμβρη 2011, ζούμε ακόμη μία επικοινωνιακή καταιγίδα. Τα περισσότερα κανάλια έχουν τροποποιήσει το πρόγραμμά τους και μας ζαλίζουνε συνέχεια με την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, μεταβατική, έκτακτη, υπηρεσιακή ή όπως αλλιώς τη λένε. Ο κωλοτούμπας ΓΑΠ και ο συγκάτοικός του στο κολέγιο Αντώνης κωλυσιεργούν. Την ίδια ώρα τα μέσα προσπαθούν να μας πείσουν για τη κυβέρνηση τερατούργημα. Κάποιοι δημοσιογράφοι έχουν το θράσος να προσπαθούν να μας πείσουν ότι ακόμη και το δημοψήφισμα που πρότεινε ο ΓΑΠ ήταν καλή ιδέα. Και κάποιος κόσμος έχει φτάσει στο σημείο να το πιστεύει και να χειροκροτεί τον τιτανοτεράστιο ΓΑΠ για την πρωτοβουλία του. Φυσικά το δημοψήφισμα είναι μούφα, όπως και όλα τα δημοψηφίσματα που τα προκαλεί η κυβέρνηση και όχι ο λαός. Αν έχεις το μαχαίρι έχεις και το πεπόνι. Όταν θέτεις το ερώτημα μπορείς να πάρεις και την απάντηση που θέλεις. Θα σε βοηθήσουν τα φιλαράκια σου, ή μάλλον τα αφεντικά σου, καναλάρχες - εργολάβοι - τραπεζίτες που θα βάλουν τα τσιράκια τους, τους έμμισθους δημοσιογράφους να συνδιαμορφώσουν τη κοινή γνώμη. Α και μια και είπα για τραπεζίτες, γιατί όλοι οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί που προτείνονται προέρχονται από το περιβάλλον ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΕ. Είναι κριτήριο επιτυχίας αυτό; Ο λύκος πάλι θα φυλάξει τα πρόβατα; Αλλά δε πειράζει πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Πρωθυπουργοί, κόμματα, σφουγγοκολάριοι, απατεώνες, θα πάνε μαζί μας στο διάολο. Πως το χε πει ο Μάρκος ...